Ik weet dat er regelmatig mensen bij mijn lief, mijn ouders of vriendinnen, informeren hoe het met mij gaat. Via hen krijg ik dat dan ook te horen en dat is fijn. Het is fijn te weten dat er af en toe aan je wordt gedacht als je in een moeilijke situatie terecht gekomen bent.

Ik voel me dan ook niet eenzaam (dat is wat anders dan je alleen voelen), omdat ik weet dat er regelmatig aan me wordt gedacht.

Wat voorbeelden:

Zo kreeg ik een paar maanden geleden een bericht via mijn contactformulier. Een mede yogi, waarmee ik eerder heel fijn heb samengewerkt, vroeg hoe het met me ging en ze vertelde ook wat bij haar speelde op dat moment. Later stuurde ze nog wat mooie vakantiefoto’s via de app.

Ik kreeg afgelopen maand een appje van iemand die ik uit de sportwereld ken. Ook zij wilde weten hoe het er nu voor stond. We appten wat heen en weer en ik hoorde een beetje over de belevenissen van haar met haar gezin.

Eens in de zoveel tijd, niet perse op specifieke data of momenten, krijg ik bijvoorbeeld een kaartje of berichtje van een oom en tante. Wanneer ik zo’n kaartje op mijn deurmat vind, dan ontroert me dat. Soms huil ik even tranen met tuiten, omdat ik het niet verwacht. Of omdat er lieve woorden instaan.

Ook foto’s van uitstapjes, bloemen uit eigen tuin, een grappige quote of een woordgrap zijn altijd leuk om te krijgen en te sturen. Al geeft het maar een glimlach, het geeft de dag iets positiefs.

Dat is net zo belangrijk, dat je als gezond(er)e vriend of familielid blijft vertellen wat je zelf meemaakt. Dan kunnen we delen in de vreugde of meeleven met de uitdagingen van een ander. Dan maken we er nog steeds deel uit van het leven van mensen die belangrijk voor ons zijn.. Ik ervaar dat in ieder geval wel zo.
Natuurlijk maak ik liever zelf van alles mee, maar via foto’s, filmpjes en verhalen is nog altijd beter dan niets. Misschien hebben sommige mensen er moeite mee, omdat het confronteert met wat niet meer kan. Voor mij is het als door het raam naar buiten kijken en zien dat er nog zoveel is om van te genieten.

Als ik weet dat iemand die ik ken door een moeilijke, of bijzondere, tijd heen gaat, dan probeer ik ook te laten weten dat ik aan hen denk. Ik ben blij als er iets feestelijks is. Ik leef mee als er ziekte of een overlijden is. 

Een appje of kaartje is van grote betekenis. Ook als je niet weet wat je kunt zeggen, zeg dát dan gewoon. Het gebaar maakt zoveel verschil.

(🤔 Ik geloof trouwens dat ik mijn tegoed bij mijn favoriete kaartjesleverancier weer moet aanvullen… Ik ben grootafnemer. Voor mijn laatste verjaardag kreeg ik zelfs een kaartje van hén! 🤭🤣)

Liefs uit Leiden,
Chantal