Waarschuwing:
Deze blog ontstond vanuit de in de titel genoemde inspiratie-tilt en is dus wat langer dan gebruikelijk
😉

Sinds het najaar van 2025 ben ik begonnen met een nieuw behandeltraject. Daarbij zit ook een zoektocht naar medicatie die me kan helpen om minder last van PAIS en PEM klachten te hebben. 

Ik schreef er in een van mijn laatste Krabbels van 2025 over.

Bij de eerste poging met medicatie werd mijn diepe vermoeidheid milder en leek het er zowaar op dat ik me wat energieker voelde. Dat was een vreemde gewaarwording.

Helaas kon ik behoorlijk wat bijwerkingen een vinkje geven en dus moesten we vaststellen dat deze pillen me niet hielpen. Jammer, maar het was pas poging 1. Ik mocht, na een onderbreking om de eerste probeerpil uit mijn systeem te laten verdwijnen, iets anders proberen. 

Deze specifieke medicatie zou, bij mensen die basisklachten hadden zoals de mijne, al vaker hebben geholpen, had ik gelezen, dus ik had goede moed dat dit zou aanslaan.

In plaats daarvan ging ik in een soort spaarstand.

Ik vlakte af, verloor mijn weinige energie, mijn brein maakte overal een ratjetoe van. Mijn humor en intonatie, en daardoor ook mijn gewoonlijke positieve houding, verdwenen als sneeuw voor de zon. Het boeide minder. Ik sliep en hing meer.

Intussen gebeurde er het één en ander waar ik me normaliter juist enorm emotioneel bij betrokken zou voelen en toen wist ik zeker dat dit het ook niet was voor mij. Ik werd zelfs een beetje boos op mezelf, omdat dit niet was hoe ik ben.

Stoppen, zei mijn behandelaar. Dat hoefde ze geen twee keer te zeggen!

Binnen enkele dagen kwamen mijn humor en intonatie weer bovendrijven. Ook de PEM borrelde op, maar dat was te verwachten. En na een dag of vijf herkende ik mezelf gelukkig weer. Pfieuw…

Vervolgens dacht mijn hoofd: “Ha, fijn! Tijd voor actie! Ideetje of tig, inspiratiesausje erover, plannetje zus en helder moment zo. Hij gaat lekker!”
Ho. Stop. Zo werkt dat niet tegenwoordig.

(Wel jammer want er kwamen echt een paar goede ideeën op)

Adem in. Adem uit. Rustig aan. 

Desnoods dingen op een lijstje zetten voor een later moment.

Wat ik wel oppakte, deed ik weer (meestal) met beleid; timer instellen en rustmomenten als belangrijkste pijlers. Dat werkt het beste, rust & regelmaat.

In verband met de drukte van de december- en januarimaand lukte het een groter aantal dagen niet om mijn eigen schema aan te houden. Al probeer ik het zoveel mogelijk te begrenzen, je hebt soms ook rekening te houden met anderen. 

Dat leverde opnieuw een toename in klachten op, maar ook nu pakte ik zodra het kon mijn routine weer op en zakte de PEM na enkele dagen tot mijn basisniveau. Het was even een hobbelige tijd…

De ideeën staan op mijn lijstje, geduldig te wachten tot ze aan de beurt zijn. Ik heb geen haast.

Liefs,
Chantal.