Veel mensen die te maken hebben met extreme vermoeidheid, kennen het verschijnsel van “De Derde Dag”. ¹

Ik heb al vaker energiedips gehad. Vroeger, als er een te volle agenda was geweest. Vervolgens deed ik het een tijdje wat rustiger aan en dan trok het altijd weer bij.

Sinds de zomer van 2022 is de accu continu ontregeld. Het varieert van maximaal 40% tot ongeveer 10%. (Soms wilde ik dat ik een auto was, dan werd de accu vervangen en dan “rijd ie weer als een zonnetje, mevrouw”).

De derde dag na een teveel aan inspanning komt bijna altijd de klap. Ook wel bekend als PEM (Post Exertionele Malaise = na-inspanning-narigheid)

Dat kan door fysieke inspanning zijn, maar ook mentaal of emotioneel. Een lachbui kan de energie al laten verdampen. Het kan veroorzaakt worden door een verplichte óf gezellige afspraak (waarbij ik er wel al rekening mee houd). Maar het kan eveneens ontstaan door iets te doen wat toch net te zwaar bleek, of te lang iets simpels doen, zelfs als dat alleen iets luisteren of kijken is.

De narigheid is dat het zelden goed vooraf in te schatten is. Niet het exacte moment van teveel, noch die derde dag, want soms komt ie al dezelfde dag en soms duurt het langer en hakt ie er alsnog met volle kracht in tegen de tijd dat ik denk: “Deze keer ben ik er goed doorheen gerold, zou er dan toch vooruitgang zijn?”…

Je weet dus nooit waar je verstandig aan doet. Sowieso niet aan stug negeren. Daarvan weet ik dat het me alleen verder terug zet. De drie R-ren: Rust, rust en rust, is het enige dat op zo’n moment helpt (en de gezusters Para & Ceta Mol) om de terugval te beperken.

1. ^{“De Derde Dag” kan op elk willekeurig moment opduiken. Ik heb het zo genoemd, omdat het bij mij meestal rond de derde dag na overvraging gebeurt.} ↩︎