Twijfelachtige mijlpaal 

Hieperdeherstel, hoera!!!
Was het maar zo’n feestje…

Vandaag is het precies drie jaar geleden dat ik me ziek voelde en toch op vakantie ging. We zouden die dag naar Friesland afreizen voor onze zomervakantie.
Moesten we wel of niet gaan…?

We besloten een coronatest als kop of munt in te zetten. Positief, dan bleven we thuis.
De uitslag was (achteraf vals) negatief. Dus we gingen. Ik zou vast snel weer opknappen en dan konden we er gewoon samen op uit.

Dat liep ietsjes anders dan gehoopt, nog steeds…

Het is voor mij de enige keer geweest dat ik corona heb gehad, wel meteen de jackpot.
Drie jaar later is er nog altijd geen reden voor een feestje.
Het is als proberen omhoog te klimmen langs een ingezeepte glijbaan.

Er zijn fases van allerlei dingen willen proberen en fases van frustratie.
Perioden van onzekerheid, onmacht en overgave.
Momenten die heel eenzaam voelen en momenten waarop ik mijn schouders erover op kan halen. Dat loopt kriskras door elkaar.

“Press shuffle en stay positive” 

4 reacties op “Twijfelachtige mijlpaal ”

  1. De dag dat je leven compleet veranderde. De dag dat er een ervoor en een erna geboren werd. Mijn neef, jaren geleden overleden aan kanker, noemde de dag van de (voor hem vernietigende) uitslag D-day. Gelukkig voor ons geen doodsvonnis, maar toch een vonnis waarvan we eerder niet wisten hoeveel impact het op ons leven zou hebben. En waarvan we nu nog steeds niet weten hoeveel impact het zal hebben op de rest van ons leven. Is er genezing mogelijk? Is er vooruitgang mogelijk? Kunnen we achteruitgang stoppen? Is er iets wat kan verzachten? Wat meer energie geeft? Wat zorgt dat we wel herstel kunnen bereiken? Wat de batterij een beetje op kan laden, zonder dat hij meteen weer leeg is bij het minste of geringste wat we doen. Zoveel vragen nog onbeantwoord.

    Wat ik hoop is dat we op jouw 4e herdenkingsdag wat vragen beantwoord kunnen zien.

    Geliked door 1 persoon

    1. In ieder leven zijn er van dit soort “ervoor-erna” situaties. Sommigen zijn duidelijke kantelpunten, anderen gebeuren zonder dat we het door hebben. We moeten allemaal met onze eigen portie om leren gaan. Niemand weet wat het leven in petto heeft (en dat is misschien maar goed ook…)
      Je stelt inderdaad goede vragen. We gaan het ontdekken. En hopelijk kunnen we elkaar zo goed mogelijk steunen onderweg. Vol goede moed verder. 🍀🫶🏼

      Like

  2. Lieve Chantal,
    Alweer 3 jaar. Twijfelachtige mijlpaal.
    Dikke knuffel!
    Ik moet bekennen dat ik niet precies weet welke twijfelachtige mijlpaal ik bij mij zou aanhouden. Toen ik 14 of 15 was heb ik Pfeiffer gehad en daar ben ik niet van hersteld. Ik kon wel nog een normaal leven leiden al had ik meer hersteltijd nodig dan anderen van mijn leeftijd. In december 2010/ januari 2011 heb ik een opvlamming van de ziekte gehad waarna ik slechter werd en ik sindsdien geen herstellende slaap meer had en heb. Of december 2023 toen ik corona kreeg waarna ik verder achteruit ging. Nog steeds wist ik niet dat ik ME/cvs had dus nog doorgegaan tot ik in augustus 2024 gedeeltelijk uitviel, ik in januari de diagnose kreeg en ik volledig uitviel.
    Ik denk dat de dag van de diagnose en de dag van volledig uitvallen mij het meeste bijblijven.

    Geliked door 1 persoon

    1. Ik herken wat je zegt, wat veel op jouw bordje! Sterkte bij het vinden van jouw weg.

      Covid was voor mij natuurlijk ook niet het eerste, maar achteraf wel een duidelijk te markeren moment vanaf wanneer het leven opnieuw totaal anders werd.

      Like

Laat een reactie achter op BiancaV1973 Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *