Misschien is het je al eens opgevallen dat de meeste van mijn Krabbels vrij kort zijn voor een blog.
Dat doe ik bewust. Ik leg je in deze Krabbel (kort) uit waarom ik dat doe.

Allereerst doe ik dat omdat het daardoor voor mezelf haalbaar is om elke week iets te posten.
Ik speel af en toe wel een beetje “vals”…ssssttt, niet verder vertellen…

Als ik een idee krijg, zet ik dat in de notities van mijn telefoon. Vaak schrijf ik zo in etappes mijn Krabbels. Op momenten dat er veel ideeën opborrelen, schrijf ik die vast op. Soms is het dan in een keer al goed en vaak schaaf ik later nog wat bij. Op andere momenten ontdek ik dat ik zoiets al eerder heb geschreven, of dat het niet relevant meer is, dan verdwijnt het in de prullenmand.

Als ik weet dat er een pittige periode aankomt, zet ik zo soms weleens meerdere posts startklaar. Dan hoef ik alleen nog een tekening of foto erbij te zetten en de betreffende Krabbel in te plannen.

Een andere reden is dat ik, de dingen die ik deel, meestal schrijf met lotgenoten in mijn achterhoofd. Natuurlijk vind ik het leuk dat ook vrienden en familie mijn hersenspinsels lezen, maar de groep postcovid patiënten en anderen die het met weinig energie moeten doen zijn mijn doelgroep. En die redden het niet om lange teksten te lezen, dus houd ik daar rekening mee.

Ik hoop het nog voor elkaar te krijgen om mijn teksten in een voorlees-format de zetten. Niet met zo’n computerstem of iets dat kunstmatig gegenereerd is ofzo, maar liefst met mijn eigen stem. Ik heb vaker teksten ingesproken, dus wat dat betreft zal het uiteindelijk wel lukken.

Alleen nog “even” een passend moment in mijn energie-agenda vinden.
Klein detail.