In verband met de NAVO-top in Den Haag cirkelen er hier al dagen Apache helikopters en politiehelikopters rond. De A- en N-wegen rondom mijn stadje zijn gedeeltelijk of soms zelfs geheel afgesloten. Thuiswerken wordt aangeraden. Postbezorging en boodschappen kunnen vertraging oplopen of niet leverbaar zijn. Het past wel bij mijn persoonlijke situatie.
De helikopters staan hierbij dan symbool voor het continue alert zijn op wat er gebeurt. Kan ik iets wel of niet doen? Levert dat gedoe op of misschien juist iets goeds? Kan ik ontspannen of moet ik schakelen voor onverwachte dingen?
De afgesloten wegen en het thuiswerken staan symbool voor het gebrek aan echt contact, er zelf op uit kunnen en in staat zijn om te werken, wanneer ik wil en waar ik ook heen zou willen.
De gebrekkige leveranties staan voor het blijven zoeken naar dingen die helpen om de situatie te verbeteren, maar die onbereikbaar blijven. Of op zijn minst slechts moeizaam een stapje dichterbij lijken te komen.
Alsof je de track&trace wel vooruit kan kíj́ken… en dat dan na een dag wachten de melding komt dat het “helaas niet is gelukt vandaag uw pakketje te bezorgen”…
Gelukkig zit er aan zo’n NAVO-top een kop en een staart. Je weet dat er een einde aan komt.
Wat dat betreft zou ik ook graag een vergelijking willen trekken, maar waar de beveiligingsoperatie voor de bobo’s weer zo’n beetje voorbij is, zijn de onderzoekers naar postcovid en andere PAIS nog wel even zoet, vermoed ik…
PS: Voor wie van vreemde feitjes houdt; op de dag van inplannen van dit blog deelde de NOS een bijzonder lijstje:
Krabbels van Tal 
Laat een reactie achter op Linanna Reactie annuleren