Elke zoveel tijd komt deze vraag op. Soms alleen in mijn hoofd, soms via anderen. Wat nou als…?
Je hebt dat ook vast weleens gehad. Of misschien soms best wel vaak. Een beetje wegdromen bij een alternatief scenario van je leven.
Wat nou als…ik een grote geldprijs zou winnen? Wat zou ik dan doen, waar zou ik het aan uitgeven?
Wat nou als…mijn dromen (hoe groot, klein of anders dan ook) waarheid zouden worden? Zou ik daar dan echt blij van worden?
Wat nou als…?

Bovenstaand zijn de optimistische varianten van dromen en verlangens. Maar je kunt ook de “minder-gezellige-watnoualsjes” ervaren. Zoals:
Wat nou als…er problemen ontstaan? Financieel, gezondheid, relationeel? Hoe ga ik daarmee om?
En, als dat soort problemen al spelen, wat kun je nog wel, wat verander je, of wat doe je als er nog iets bovenop komt?
Wat nou als…ik hier niet meer uit kom? Hoe houd ik het dan vol? Of, wanneer is het genoeg? En op welke manier dan?
Ik sta er zelf meestal optimistisch in. Maar zoals je onlangs kon lezen in mijn Krabbel over de Dip-deuntjes, ook bij mij is het wel eens gewoon k*t. En dat laat ik ook gebeuren. Meestal kruip ik daar redelijk snel weer uit.
Afgelopen maand kwam er vanuit verschillende kanten weer de vraag: “Wat nou als…?”
“Wat nou als je alles kon doen wat je wilde. Wat zou dat dan zijn?”
Ehhhhh…..geen idee…
“Waar haal je plezier uit? Wat vind je leuk om te doen?”
Wandelen, buiten zijn, harp leren spelen, creatief bezig zijn, contact met anderen.
“Doe je dat ook?”
Ehhh…nee, dat lukt me niet. Als ik gewoon schijt zou hebben aan mijn symptomen en bijvoorbeeld 15-30 minuten iets hiervan zou doen, dan lig ik er daarna meestal minstens drie dagen af. Geloof me, ik heb het meer dan eens geprobeerd. Op dit moment ben ik al in een PEM (Post Exertionele Malaise = terugval) van een week of vijf…
Soms denk ik weleens “Krijg de …. (vul maar iets in). Ik ga ‘gewoon’ een flink stuk wandelen (of grondig aan de schoonmaak of opruimen of wat dan ook) en zie wel wat er gebeurt.” Maar ik doe het niet, want ik wéét uit ervaring met eerdere, inmiddels ontelbare, pogingen: dat . het . niet . goed . uitpakt .
Een vriendin appte me een tijdje geleden dat ze had gedroomd dat ik zei: “Bekijk het maar, ik ga gewoon weer yogalessen geven!” Lijkt me fantastisch. En het was natuurlijk leuk om te horen. Ik droom graag met haar mee…
Herkenbaar?




Laat een reactie achter op Linanna Reactie annuleren