In het verleden wandelde ik vrij veel. Ik ben sowieso graag in de natuur en ik hou van het ritme van een flinke wandeling. Zo liep ik in 2014 mijn eerste Nijmeegse Vierdaagse, wat een hele rare editie werd door de ramp met de MH17. Zo’n 6 weken later liep ik in Waalwijk mijn eerste (en enige) Kennedymars. Dat is een voettocht van 80 kilometer die je binnen 20 uur moet volbrengen.

Ik had me voorgenomen de Nijmeegse Vierdaagse ooit nog eens te lopen, maar door diverse omstandigheden is het daar niet van gekomen. Een pelgrimsroute zoals de Santiago de Compostella spreekt me ook wel aan, maar die wordt al door zovelen gevolgd dat ik liever iets anders zoek, wat beter bij mij past en dichterbij huis is. Zo heb ik de wens om eens de Elfstedentocht-route te wandelen, er bestaat een Schrijversroute die me interessant lijkt en er zijn sowieso talloze mooie gebieden in Nederland die uitnodigen tot wandelen.

Ik ben opgeleid tot Wandelcoach (niet om mensen te leren hoe ze moeten lopen, maar om de natuur in te zetten om mensen die vastgelopen zijn weer een richting te helpen vinden). De natuur is zo en helend. Zelf gebruikte ik wandelen om tot rust te komen en soms hoopte ik op inzichten. Door de rust in de natuur, dwarrelt het stof in je hoofd neer en kun je vaak weer zien wat een logische volgende stap is. Dat voelt goed.

Als je niet goed uit de voeten kunt, is wandelen een uitdaging. Voor rolstoelen zijn er veel minder opties dan wanneer je met een paar stevige schoenen aan de wandel kunt.
Voor mij zitten lange wandelingen (en korte) er nu even niet in, wie weet komt dat weer. Maar via een kennis kwam ik uit op het boek “Innerlijk Pelgrimeren” van Christine de Vries. Zij ging aan de hand van dit boek een ander soort pad volgen. Daarvoor hoef je de deur niet uit om toch stappen te zetten. Dat sprak mij wel aan en dus bestelde ik het boek en een paar mooie notitieboeken om mijn pelgrimstocht vast te leggen.

Ik ben pas net begonnen en ik weet nu al dat het een lange reis gaat worden, maar dat maakt niet uit. Ik ben vooral nieuwsgierig naar wat er voorbij gaat komen als ik de opdrachten uit het boek volg. Net als in de natuur ben ik benieuwd naar de inzichten die er omhoog zullen komen en de ontwikkeling die deze “binnenshuis-pelgrimage” me gaat brengen. Wie weet komt er af en toe een leuke Krabbel uit voort…

Heb jij weleens zoiets gedaan als een pelgrimage? Of bijvoorbeeld een stilte-retraite, een coaching traject, of iets vergelijkbaars gevolgd? En heb je daar toen bruikbare inzichten uit gehaald?