Er waren wegwerkers bezig voor ons huis. De straat moest opnieuw geasfalteerd worden. Ik merkte dat ik door de geluiden die dat met zich meebracht werd afgeleid van wat ik elke ochtend doe. Vaste volgorde van taken. Nu stopte ik steeds, had even tijd nodig om terug te halen wat ik ging doen. En dan, oh ja, dat was het. En verder met wat ik aan het doen was: koffie zetten.

Tegenwoordig moet ik daar al goed bij opletten. Ik tel hardop het aantal scheppen koffie dat ik in het filter doe en turf daarna het aantal keer dat ik opschenk. Doe ik dat niet, dan bestaat er een risico op te sterke koffie of een bakkie slootwater… Ik loop dus de hele tijd heel bewust stap voor stap (vaak ook hardop) te benoemen wat ik ga doen.

Je zou kunnen zeggen dat dit ontzettend mindful is, maar het is meer praktisch. Gelukkig heb ik dit al vaak met mijn klanten kunnen oefenen.

Deze ochtend liep ik dus steeds vast door de geluiden voor de deur. Ik schoot in de lach, want ik moest denken aan de serie Tita Tovenaar van vroeger (ken je die ook nog? zo oud ben ik dus…)

“Dan doe ik dit…. En alles staat stil.”

Onze puber zou zeggen dat dat echt iets voor ouwe mensen is. In zijn wereld “glitch” ik.

Hoe dan ook, ik ben gelukkig nog altijd in staat om er de humor van in te zien. Ik kan kiezen hoe ik met mijn uitdagingen omga. Heb daar in het verleden al op verschillende manieren in kunnen oefenen. Tot nu toe vind ik dat ik het best goed doe, al zeg ik het zelf. Ik probeer “gewoon” niet te vaak stil te staan bij wat niet lukt (hoewel dat in de praktijk dus precies is wat er gebeurd), maar per dag(deel) of activiteit te kijken wat er wel kan. Misschien lukt het nu niet, maar op een ander moment wel. En kijk ik, in plaats van wat het plan was, naar de vogels in de tuin, mijn planten, de kat of de tv. In ieder geval iets waarbij ik niet hoef na te denken.

Zoals het kijken naar klusprogramma’s, tuinier programma’s, dat soort dingen. Die brengen me vaak op allerlei ideeën, maar de meeste vergeet ik bijna direct weer, of ik weet dat ik het nu toch niet kan, dus laat het dan bewust voor wat het is. Vaak hebben die programma’s ook een soort humor die mij wel ligt. En dat is dan wel weer lekker.

Mijn eigen creativiteit ligt dus nu meer in het vinden van kleine dingen waarmee ik mezelf en anderen een plezier kan doen. Wie vind het nu niet fijn om te weten dat er aan ze wordt gedacht. Voorheen ging ik dan ook zelf vaak aan de knutsel. Sinterklaastijd vond ik altijd wel leuk met het maken van surprises en gedichten, maar ook voor verjaardagen of zomaar vond ik het leuk om zelf iets creatiefs te bedenken. Of dat nu een uitstapje was, een gedicht, kaartje of een schilderij.

Gelukkig kun je tegenwoordig online van alles creëren. En daar maak ik dan ook dankbaar gebruik van. Een boompje sturen, een kaartje, een verwennerijtje, en het past allemaal door de brievenbus! Kijk, daar word ik nou blij van!

Ik ben benieuwd of je ook creatief bent geweest (voor de Sint, of iets anders) en of je je tips wilt delen.

Een hele fijne pakjesavond!

Liefs,
Chantal.