De laatste tijd is het nogal wisselvallig. Niet alleen het weer, ook de drukte in mijn hoofd en hoe ik me voel in mijn lijf.

Dat geeft dus extra onrust.

Ik weet niet direct waar die onrust vandaan komt. Misschien de overgang van het warme weer naar de buien en koelere lucht? Misschien de overgang van vakantieperiode terug naar het school/werkritme? Misschien de afspraken met UWV en de vermoeidheidkliniek? Misschien omdat er van alles gebeurt, dichterbij en elders op de wereld wat me raakt en ik daar zo weinig mee kan?

Ik ben niet wisselvallig in mijn humeur, voor zover ik weet. Na ruim drie jaar ziekte waarin er weinig verandert, heb ik geleerd om heel veel los te laten en meestal de emoties die daarbij komen kijken te voelen. Ze niet weg te duwen, want dat kost extra energie.

Boosheid heb ik altijd al een zinloze emotie gevonden. Frustratie wil me wel soms overvallen. En bij tijd en wijle een nieuw stukje rouw om wat er niet meer lukt.

Soms probeer ik me maar voor te stellen dat ik mijn frustratie of pijn meestuur met de wind of laat wegspoelen met de regen. Je moet toch wat.

Rustig blijven ademen. Eventueel een keer extra of langer rusten (of allebei). Wachten tot het bijtrekt en dan weer iets proberen.