Vorige week heb ik, na tweeënhalf jaar, een diamond painting afgemaakt die ik in 2023 voor mijn 50e verjaardag van een goede vriendin had gekregen. Afmetingen ongeveer A3 formaat. Het is een prachtige afbeelding van een boom verdeeld in de vier seizoenen. En ik ben blij dat het me gelukt is om hem zelf helemaal af te maken.

Door mijn postcovid kon ik vaak niet de energie vinden om hiervoor te gaan zitten. Het opzoeken en klaarzetten is, voor een gezond mens, een makkie. Maar niet als je langdurig ziek bent. 

De hoofdpijn zorgde er regelmatig voor dat ik me niet kon focussen op waar de steentjes moesten komen. Het is een waar priegelwerkje. Bovendien heb ik ook met twee frozen shoulders te maken. De één is gelukkig op z’n retour, maar de ander is helaas nog in opbouw.

Deze factoren maakten het een uitdaging, maar dus niet onmogelijk. Als ik mijn timer netjes instelde (en me daar ook aan hield…) niet meer dan twee “series” op een goede dag deed en na zo’n steentjes-plak-sessie voldoende rust nam, dan lukte het soms meerdere dagen achter elkaar. En als andere dingen teveel aandacht of energie opgeslokt hadden, dan lukte het soms maanden niet. 

En dat is helemaal niet erg. Want kleine stapjes zijn ook stapjes.

Toen ik mijn eindresultaat deelde met vriendinnen, was al snel de vraag: “En… wat ga je als volgend project doen?”

De keuze is gevallen op een puzzel die ik ook al anderhalf jaar geleden heb gekregen. En ook nu neem ik de tijd (als ik mijn timer niet vergeet…). 

Stukje voor stukje kom ik er wel. 😘

NB: De puzzel bleek sneller af dan verwacht… dus nu weer iets nieuws verzinnen 😁