In een oude Flow magazine uit 2023, die ik had om plaatjes en quotes uit te knippen, stond een interview met radiopresentator en schrijfster Mischa Blok. Ze vertelde daarin over maakbaar geluk, de Zuid-Koreaanse prestatiedruk en dat faalverhalen daar vooral niet gedeeld worden, zoals we in Nederland wel doen.

Hier in Nederland ligt de druk op perfectie niet zo hoog, zegt Mischa. Een zesje is goed genoeg. Het gaat om het gebaar. Zo’n soort mentaliteit.
Overigens niet negatief bedoeld, zoals ik haar verhaal lees.

Als ik naar mezelf kijk, dan zie ik toch ook vooral iemand die het altijd zo goed mogelijk wilde doen. Doorzetten, volhouden, nog een tandje erbij. Meestal op de achtergrond. Zelden zelfverzekerd of vasthoudend aan wat ik wilde, want ik wist helemaal niet wat ik wilde.
Ik deed wat ik dacht dat van me verwacht werd terwijl ik dácht dat ik dat wilde. Of ik beet me vast in iets waar ik redelijk goed in was, zoals zwemmen. Ik wilde vooral niet lastig zijn, niet opvallen. Ik heb in ieder geval nooit een zesjesmentaliteit gehad.

Toch heeft dat me niet persé opgeleverd wat ik voor ogen had toen ik jong was. Op bepaalde momenten heb ik zeker te lang en tegen beter weten in volgehouden. Laat ik het zo zeggen; ik heb er veel van geleerd, maar het heeft me ook veel gekost.

Is dat dan mijn faalverhaal?
Nee, zo kijk ik er niet naar. Dit zie ik meer als hoe het pad voor mij is gelopen. En dat is oké.

Wat vind ik dan wel een faalverhaal? Dat zie ik als kleine missertjes of blunders. Van die dingen waar je (op een later moment, terugkijkend) meestal om kunt lachen.

Zoiets als in de trein stappen die precies in tegenovergestelde richting gaat van waar je eigenlijk heen moest (yep, echt gebeurd…).
Meegaan met een survivalkamp en erachter komen dat je luchtbed lek is (ook echt waar).
Iemand heel enthousiast begroeten om er dan achter te komen dat het iemand anders is, die je helemaal niet kent. (iets met geen bril op hebben…). Dat soort situaties.

Of, wat ik eerder deze week had; denken: “Waarom is mijn nieuwste Krabbel nu nog niet online? Dat doe ik altijd rond 9:00.” En dan nog eens checken, en nog eens. Het bericht dan alsnog maar delen. Persoonlijke reacties krijgen. Daarover een beetje heen en weer appen.
En dan in de loop van de middag realiseren dat het pas woensdag is en geen vrijdag… 😂
Terwijl ik altijd op vrijdag een nieuwe Krabbel deel.

Dus daarom deze week twee Krabbels van Tal!

Wat is voor jou een grappig of bijzonder faalverhaal?

Liefs,
Chantal.