(alle 13 goed…ehh…nou ja, bijna goed)
Vroeger had je elpees (die geloof ik weer helemaal hip zijn) en die je dan op je platenspeler of pick-up, of je stereotoren afspeelde. Dat waren nog eens tijden… hahaha.
Mijn ouders hadden een aantal platen die “Alle 13 goed” heetten. Met, je raad het al, 13 liedjes erop.
Ik heb mijn eigen versie gemaakt. Met brein-bloopers. Hoop dat je er iets van herkent, of dat je er in ieder geval om kunt lachen. Dat doe ik ook (nadat ik soms diep heb gezucht, óf soms even iets lelijks dacht).
Ik vermoed dat dit niet het enige blog hierover wordt, daarom heb ik hem maar een nummer meegegeven…
- in de schuur staan en mijn sleutels zoeken, want ik moet straks de deur op slot doen: sleutels zitten al ín de schuurdeur (want anders kon ik niet naar binnen…)
- Bestekla openen omdat ik koffie ga zetten: filterzakjes of koffie liggen daar sowieso niet
- Vergeten hoeveel schepjes koffie ik al in het filter heb gedaan, dus opnieuw beginnen (idem met opschenken water voor juiste sterkte, die turf ik per keer zodat ik de meeste kans heb dat het goed gaat) We zetten hier “old-skool” koffie.
- Waterkoker tig keer aanzetten voor thee, maar vergeten thee te zetten
- Wel thee maken, maar beker met zakje erin op het aanrecht laten staan
- Zelf net moeten niezen; puber komt thuis en ik zeg “gezondheid” ipv “hallo”. Vragende blik mijn kant op…zo raar
- Mijn laptop willen opruimen in mijn handtas (iets te lang doorgegaan met mijn blog?…)
- Mijn brillenkoker openen om mijn bril te pakken, die ik er al naast had gelegd
- De la met ontbijtspullen openen en dan tot de ontdekking komen dat daar niet de lepel ligt die ik wilde pakken
- Een bakje pastasaus uit de vriezer halen in de veronderstelling dat het bietenhummus was (en dat ontdekken als je je brood wilt gaan smeren)
- Uit de auto willen stappen (als passagier) en de gordel nog om hebben
- Bij het tandenpoetsen steevast eerst naar de haarborstel reiken ipv de tandenborstel
- Na de afwas een glas en een vergiet opruimen. Met het vergiet naar de kast met glazen lopen en dan denken “hier klopt iets niet…”
En ja, nu jij.
Als je wilt.
Want ik ben natuurlijk niet de enige die dit soort brein-bloopers heeft.
Kom maar op!
Ik beloof je dat ik je niet zal uitlachen, maar hooguit zal gniffelen om de herkenning.
Liefs,
Chantal.
Krabbels van Tal 
Geef een reactie